পৃষ্ঠা:কদম-কলি বেজবৰুৱা.pdf/৭৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কদম-কলি প্ৰশংসাক কৰি, কৰে যি জীবিকা নিৰ্বাহ, তাৰ কন্যা তুমি। সকলোৱে আৰাধনা কৰি দিন ৰাতি, সেবি থাকে যাক, তাৰ কন্যা মই। দানি, প্ৰাৰ্থনাৰ অধিক অৰ্থক, প্ৰাৰ্থকৰ পূৰে মনকাম সততে যিজনে, তাৰ কন্যা শৰ্মিষ্ঠা নিশ্চয়! টোকোনা বিপ্ৰৰ পুঞ্জী হেৰা দেৱযানী, যিমানতে দ্বেষ কৰা মোক, ক্ষোভ কৰি দিয়া অভিশাপ, নিশ্চয় জানিবা তুমি, দেৱযানী শৰ্মিষ্ঠাৰ নহয় সমান। ৰাজকন্যা মই।-- দেৱযানী—কি কলি দানবী? কি কলি অসুৰ কন্য। তই? সৰু মুখত দেখো বৰ কথা? বুলিছ নে সঁচাই দানবী, দেৱযানী নহয় সমান। তোৰ? ইমান পালিহি দেখে বাঢ়ি লাহে লাহে? দেৱযানী স্তৱক-দুহিতা? যাৰ পদ-ধুলি লৈ পৱিত্ৰ বাৰে, তোৰ সপ্তম পুৰুষ, এনে শুক্ৰ চাৰ্য পিতা যাচক প্ৰাৰ্থক? পৰ-অন্ন-ভোজী? অনুৰ কুশৰ গুৰু ভাৰ্গৱ মহা পৰ অনুগ্ৰহ কৰে জীৱন ধাৰণ? পৰ পদ সেবি কৰে তন্ন সংস্থান? ভিক্ষাবৃত্তি আচৰণ কৰি, পিন্ধে কটিত