পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/৩০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


( ২ ) অসম দেশৰ উজনি অঞ্চলত পিঙ্গলা নামে এখন গাঁও আছিল। সেই গাঁৱতে “বড়ওঝা” নামে পৰাশৰ গোত্ৰৰ এজন বংশ পৰিচয়। পণ্ডিত ব্ৰাহ্মণ আছিল। তেওঁৰ ঘাই নাম প্ৰিয়োত্তম আছিল। তেওঁ এজন বড় নামজল পণ্ডিত আছিল আৰু অনেক ঠাইৰ পৰা ছাতৰ আহি তেওঁৰ ছাতৰশাণীত পঢ়িছিল হি। তেওঁ বড় ডাঙ্গৰ পণ্ডিত আছিল বাবে তেওঁক সকলোৱে “বড় ওঝ!” বুলিছিল :- “আপুনি পণ্ডিত বহু শাক পঢ়াইলা। সি কাৰণে তান নাম “বড় ওঝা" ভৈলা।” বডওঝাৰ এটি পুত্ৰ জন্যে আৰ পঢ়ি শুন তেওঁ বড় পণ্ডিত হোৱাত, তেওঁ শ্ৰীচভাৰতী বুলি খ্যাত হয়। চন: ভাৰতীতেওঁৰ নাম নহয়, উপাধি হে। আমাৰ সাহিতৰ বসুৰ-বধ আদ কাব্য লেখোতাও শ্ৰচন্দ্ৰ ভাৰতী বা অনন্ত কন্দলী আছিল। কোনেও আকে। এই জনকে সেই জন বুলি যেন ভুল নকৰে। কোনো কাৰণত চন্দ্ৰ ভাৰতীয়ে পিঙ্গলা গাও এৰি, কাম- ৰূপৰ ভেড়াগ্ৰামলৈ উঠি আহে। এই ভেড়াগাও, বড়পেটা মহকুমাৰ বড়- মগৰৰ ভিতৰত আছিল। আজিকালি ভেড়াগাঁৱৰ - |৫ মাইলৰ ভিতৰতো জনপ্ৰাণী নাই; বেঁকী নৈৰ উৎপাতত তাৰ পৰা কেতিয়াবাই মানুহ-দুনুহ উঠি গৈছে। এ কালত যে ভেড়াগাও এখন ৰবৈয়া গাওঁ আছিল, তাৰ সাখী স্বৰূপে সেই ঠাইত আজিকালি কেই জোপামান পুৰণি ডাঙ্গৰ গছ মাথোন ঠিয় দি আছে। এই ভেড়াগাঁৱত বসতি কৰাৰ কিছুকাৰ পাচত শ্ৰীচন্দ্ৰ- ভাৰতীৰ এটি পুত্ৰ জন্ম হয়। কালক্ৰমে সেই লৰাই লিখা-পঢ়া শিকি এজন নামজল ডাঙ্গৰ পণ্ডিত হয় আৰু তেওঁ কৰিসৰস্বতী নামে খ্যাত হয়। কোনো কোনোৱে কয় যে তেওঁৰ আচল নাম পুৰুষোত্তম হে আছিল, কবি- সৰস্বতী তেওৰ খিতাপ হে আছিল। সি যি কি নহওক কবিসৰস্বতী এজন অতি ধীৰ আৰু শান্ত প্ৰকৃতিৰ লোক আছিল আৰু এজন প্ৰসিদ্ধ বৈদান্তিক