পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/১৬৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অষ্টাদশ অধ্যায়। অষ্টাদশ অধ্যায়ত সন্ন্যাস ধৰ্ম্মক বিভাগিয়া সকল গীতাৰ অৰ্থক সংক্ষেপে কহি পৰমাৰ্থ নিৰ্ণয় কৰিবা। পূৰ্বত কোনো ঠাইত কৰ্ম্মন্যাস কহিছা, কোনো ঠাইত ফল মাত্ৰ ত্যাগ কৰি অনুষ্ঠানকে বুছি। পৰস্পৰ বিৰোধক সৰ্বজ্ঞ পৰম কাৰুণিক ভগৱন্তে কেনে উপদেশ দিবা। এতেকে কৰ্ম্ম সন্যাসৰ তাৰ অনুষ্ঠানৰে অবিৰোধ প্ৰকাৰ জানিবে ইছাই অৰ্জুনে পোছ। হে হৃষিকেশ! হে কেশীনিসূদন! হে মহাবাহে! কৰ্ম্ম সন্যাসৰ ফলত্যাগৰ তত্বক পৃথকে জানিবে ইছা কৰে। তাক মোত কহিয়োক। | আৰ উত্তৰ ভগৱন্তে কহন্ত। জানা অৰ্জন, কতোসবে সকাম কৰ্মৰ পৰিত্যাগ কহে, কতোসবে সকল কৰ্মৰ ফলমাত্ৰ ত্যাগ বলে। যদি বোলা নিত্য নৈমিত্তিক কৰ্ম্মৰ ফলো নুশুনি, তাৰ কেমনে পৰিত্যাগ ঘটে, যেন বন্ধ্যাৰ পুত্ৰ ত্যাগ নাই আৰ উত্তৰ না। যদ্যপি বেদত স্পষ্টমতে শুনি তথাপি অপেক্ষান্তক নিস্ফল কৰ্ম্মত প্ৰৱৰ্তাবে নাপাৰি সামান্যে বিধিবাক্যে কিছে৷ ফলক কহিছে। যেন বিশ্বজিত যজ্ঞে যজিৰে বুলিলে ফল নকৰিলেও বলিৰ স্বৰ্গফল দেখিছি। শ্ৰায়ে গুৰুতৰ কৰ্ম্মসিজি মাত্ৰে বিধিৰাকৰ প্ৰয়োজন নুবুঝি। যাতে পুৰুষৰ বৃত্তি কেৱল কষ্ট পাই নটে। নিত্য নৈমিৰিক কৰ পুণ্যলোক পিলোক পাগনাশ বল শুনিছি এতেকে ভাল কহিলা। সকল