পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/১৩৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কথা-গীতা। উপায়ে নপাৰে। এতেকে সকল শাস্ত্ৰৰ সাৰ অৰ্থ পৰম ৰহস্য কহহ সাৱধানে শুনা। পুৰুষে মোৰ অৰ্থে কৰ্ম কৰিব, মমাকে পুৰুষাৰ্থ মানিব, মোকে আশ্ৰয় কৰিব পুত্ৰাদিৰ সঙ্গ এড়িব, কাৰো লগত বৈৰ নকৰিব। যি এমনে মোত ভক্তি কৰে, সেই সে মোক সাক্ষাতে পাৰে, আনে নপাৱে। তপযজ্ঞাদি কৌটী কৰিও দেবসবে যাক দেখিবে নপাৱে, হেন বিশ্বৰূপক ভগৱন্তে কৃপায়ে ভক্ত অৰ্জ্জনক দেখাইলা। ইতি শ্ৰীভগৱদগীতাকথায়াং বিশ্বৰূপদৰ্শনোম একাদশোহধ্যায়ঃ॥ ১১। হে সাধুসব দেখা বৈৰ এড়ি ভগৱন্তৰ ভক্তি কৰিলে সে ঈশ্বৰৰ ৰূপ দেখিবে পাৱে, আনে নপাৱে। এতেকে দ্বেষ নকৰি হৰি ভক্তি কৰি হৰি বোল হৰি। যস্মিনবিভাতি ভুবনং সুৰমৰ্ত্ততিৰ্য্য ভূগোলনাকবিলনায়কলোকসঙ্ঘ। তদ্ৰুপমাবিবকৰোন্নিজপাদপদ্ম- দালায় যোকৰুণা তমহং প্ৰপদ্যে।