পৃষ্ঠা:কথা-গীতা.djvu/১১৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


নবম অধ্যায়। অষ্টম অধ্যায়ত শুদ্ধ ভক্তিয়ে পৰমেশ্বৰক পাই ই স্থিত হৈল। নবম অধ্যায়ত ভক্তি, ভগৱন্তৰো অত্যন্ত আশ্চৰ্য ঐশৰ্য কহিব।।। এমনে সপ্তম অষ্টম অধ্যায়ত কহিল, কেৱল ভক্তিয়ে ভগৱন্তক লাভ, ইদানীক আপুনাৰ অচিন্ত্য ঐশ্বৰ্যক ভক্তিব্যে অসাধাৰণ প্ৰভাবক প্ৰপপিবে লাগি ভগৱন্ত কহন্ত। হে অৰ্জুন, তুমাত ভক্তি সহিত ঈশ্বৰ জ্ঞান কহে। যাতে পূনু পুনু আপুনাৰ মহিমা কই। বুলি পৰম কাৰুণিক মোত দোষ দৃষ্টি নকৰা। ধৰ্ম্মজ্ঞানক গুহ বুলি, দেহত ব্যতিনেক আত্মজ্ঞানক গুহ্য তৰ বুলি, পৰমেশ্বৰ জ্ঞানক অত ৰহস্য পদে গুহ্যতম কহি। যাক জানি সংসাৰৰ অনাঘাসে মুক্ত হৈব। ই জ্ঞান বিদ্যাৰ ৰাজা, গুহ্যৰে। গুহ্য, উত্তম পবিত্ৰ দৃষ্টফল, সব ধৰ্ম্মৰ ফল পদে ধৰ্ম্মকে। নেড়িছে, কৰিবাকো খ. অব্যয় ফল পদে যাৰ কিঞ্চিতৰে নাশ নাই। যদি বোলা ই ধৰ্ম্ম সুকৰ হৈলে কোনেনো সসাৰী হৈব, আত শুনা। এই ভক্তি সহিত জ্ঞান লক্ষণ ধৰ্ম্মক আস্তিক্য বুদ্ধি স্বীকাৰ নকৰি, উপায়ান্তৰে মোক পাইবে যত্ন কৰন্তেও মোক নপায়া মৃত্যুযুক্ত সংসাৰ পথত ভ্ৰমে। এমনে প্ৰস্তুত জ্ঞানক প্ৰশংসা কৰি শ্ৰোতক সম্মুখ কৰাই সেই জ্ঞানক কহিবে লাগিল। জানা অৰ্জুন, মঞি অতীন্দ্ৰিয়মূৰ্তি কাৰণৰূপে সকল জগতক ব্যাপি আছে। এতেকে কাৰণৰূপ মোত সকল চৰাচৰ ব্যাপি