এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৫৪
অৰণ্য কাণ্ড
ৰামৰ আদেশে খড়্গ ধৰিয়া লক্ষ্মণে।
যেন শৃগালীক ধাই গৈলা তেতিক্ষণে॥
একে ডেৱে যাই ছেদিলন্ত নাককাণ।
স্ত্ৰীৰ কাৰণে তাইক নমাৰিলা প্ৰাণ॥
নাকৰ কাণৰ তেজ বোম্বালে পৰিল।
আৰ্ত্তনাদ কৰি ভাই কান্দিয়া চলিল॥
আছোক সীতাক খাইব আপুনি পলাই।
লক্ষ্মণে খেদয় বুলি পাছক নচাই॥
মাতক নাহিক মুখে দেহে নাহি প্ৰাণ।
লক্ষ্মণৰ হাতে আসি ভৈলোহু নিৰ্জ্জান॥
কটা নাক কাণ তাই মুঠি কৰি লৈই৷
খৰ ভায়েকৰ আগে পৰিলেক গৈই॥
কান্দি কান্দি কহে খৰ দূষণৰ আগে৷
শুনা দুই দদা মোৰ জীবাক নলাগে॥
তোৰ বহিণীৰ মোৰ ভৈল এত মান৷
মানুষে কাটিলা মোৰ দেখা নাককাণ॥
বহিণীৰ বিলাই দেখি বোলে ক্ৰোধে খৰ৷
আপুনি মৰিতে আইল সিটো কোন নৰ॥
ৰাৱণৰ বহিণীৰ কাটে নাক কাণ।
সিটো আবে পলাই থাকিব কোন থান॥
