পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/৫৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
স্বৰ্গদেৱ চুইং ৰা অৰ্গনাৰায়ণ


ইবিলাকক একে ঠাইতে থলে আকৌ মূৰ জোকাৰি উঠিব পাৰে; সেই কাৰণে সিমানতে তেওঁ সেই আশংকাৰ বীজ মাৰি পেলালে। ইয়াৰ পাচত, অৰ্গদেৱে চুটিয়া ৰজাৰ লাে- আইবিলাকক পাকৰিৰিত আৰু ভৈৰৰীৰ পূৰে বিশ্বনাথৰ ওচৰত (১) আতৰাই পাতি, শদিয়াত তিনিটা হাতী আৰু তিনি হাজাৰ মানুহৰে সৈতে মুখ চেনমুন বৰগােহাঞিৰু “শদিয়াখােৱা গােহাঞি* খিতাপেৰে এতিনিধি-বিষ পাতে। তেতিয়াৰপৰা সেই নামেৰে এজন শাসনকর্তা শদিয়াত নিগাজীকৈ ৰখাৰ নিয়ম প্রচলিত  ৩। মহৰ লােণ পুং অধিকাৰ-চুটিয়া ৰজাৰ দেশ আক্রমণ কৰাৰ পাচত, নগাহঁতে খামজাং, বৰকলা, তাবলুং আদি ঠাইত সােমাই আকৌ ৰিহে উপস্থিত কৰে। স্বৰ্গদেৱ চুহলে এটা অভিযান পঠিয়াই সিহঁতক যুদ্ধত ঘটাই এইবাৰ মহৰ লােশ-পু দখল কৰিলে। |  ৪। : ১৫২৪ চনত ছেগ বুজি বৰদেউনিয়াৰ গাৱত সােমাই নৰা ৰজাই ৰ দিয়েহি। ৰণত নৰা-ৰজা ঘাটিত বাংখামডেং নামেৰে নিজৰ ভনীয়েকক মাহােম বজালৈ বিয়া দি তেওঁ স্বৰ্গদেৱৰে সৈতে মনােৰা মিটমাট কৰিলে।  ৫। মুছলমানৰ ৫ম আক্রমণ বা কলিয়াবৰ :- ১০২৫ চনত চাপ বৰউজিৰৰ আক্ৰমণ পৰেহি, তেওঁ ৰণত ঘাটি একুৰি বৰ-হিলৈ এৰি পলাল (২)। আকৌ, ঐ: ১৫২৭ চনত পাঠান তুৰ্বক অসমণে আক্রমণ কৰিবলৈ আহে। সেই সময়ত স্বৰ্গদেৱ চুমুঙ্গে আন আন যুদ্ধত লাগি থকাৰ কাৰণে, সেই ফালে বৰকৈ শন- কাণ দিব নােৱাৰাত, মুছলমানে সেই যাত্ৰাত নির্বিবাদে কলিয়াবৰলৈকে অসময়েশ জয় কৰি যায়হি। কলিয়াবৰত আহােম ৰজাৰ সেনাৰ লগত তেওঁলােকৰ এখন ৰণ লাগিছিল। সেই খেপত আহােম ৰজাৰ ফালৰ খুনলং খাপেং বুঢ়াগােহাঞি আৰু ফাচেঙ বৰগােহাঞি (৩) প্ৰমুখ্যে খন হেনে সৈতে জন সেনাপতি ৰত পৰিল। পিচে, ত্যাচাং বুঢ়াগােহাঞি আৰু কিলিখো গােহাঞি এই ইনক নতুনকৈ সেনাপতি পাতি পুনৰ ৰণলৈ পঠোৱা হয় ইবিলাকে বৰ আদেশ অমা কৰি, গোপনে শত্রুপক্ষৰে সৈতে মিত্ৰতা কৰিব খােজাভ, দুয়ােৰে ভাদি, নাতিপুৰ বুঢ়াগােহাঞি আৰু অখা বৰগােহাঞি এই দুজনক নতুনকৈ আৰীয়া পত হয়। সিফালে সেই ছেগতে তুৰ্ব্বক ৰণত জিকি নিজৰ দেশলৈ উলটিল।

| (১) সেই গা এতিয়া এবং জিলাৰ তিত। চুটিয়া আভিৰ নামেৰেই এতিয়া তাৰ নাম চুমা বা - (২) মিল-দেনাইশ * ২১ টা। (৩) কাচ গােয়কি যণলৈ আহোতে গাত (কাচ গেঞ্চি ও স্যা মূল গাজ) কাপােষ জিলে। গাভৰুএ বলে চিন সামা ছৈ, কাপােৰ লি দেয়। কালাে লশ ওশা-নিশাৰাতি পাক নেব, পানি নি, তা না পান । এ নৌকাতে কাপােৰ ওলাই পােৰ আৰু নিয়মে বণলৈ । কে পায়ে, মালৈ যাওঁতে পিৰিলৈ নাপালে। গায়ে যত যাধিতে যা ব ।” -