পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/১০৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


স্বৰ্গদেৱ চুহিত, পঙফা ৰ গৌৰীনাখসিংহ মৰাণবিলাকক নিজ নিজ গাঁৱৰপৰা আঁতৰাই আন ঠায়ে ঠায়ে সিচৰতিকৈ পতা স্বৰ্গদের লক্ষ্মীসিংহৰ ৰাজত্বত বিবােৰ দৌল, পুখুৰী, শালি কৰােৱ হৈছিল, তাৰ ভিতৰত ঘাইকৈ ১৭৭৫ খ্রীষ্টাব্দত বন্ধোৱা ৰাজমাও-দৌল, গৌৰীৰত মোৰ আৰু পুখুৰী, সাগৰ পুখুৰী এইবােৰই প্রধান। লক্ষ্মীসিংহ বৰ্গদেৱৰ জীৱনত ভালেমান বিপদ যায়; অন্তিমত গ্রহণী নৰিয়াত পৰি, ১২ বছৰমান ৰাজ কৰাৰ পাচত, পুতেক গৌৰীনাথসিংহক যুৱৰাজ পাতি থৈ, খ্ৰীঃ ১৭৮ চনত বৰ্গদেৱ অকালত বগী হয়। স্বৰ্গদেৱ লক্ষ্মীসিংহৰ দিনৰপৰা আহােম-ৰাজক্ষমতা দেখাদেখিকৈ পৰিবৰ লক্ষণ ক্রমাৎ বাঢ়িবলৈ ধৰে। ৰাজ-কর্মতকৈ পূজা সেৱা আদি ধৰ্ম্ম-কর্ষত ৰজাৰ আসক্তি অধিক প্ৰৱল হােৱাটোৱেই তাৰ মূল কাৰ। তদুপৰি, মৰাণৰ বিদ্রোহে ৰাজকীয় ক্ষমতা ভিতৰুৱা দুৰ্বলতা আৰু দেশৰ দুৰৱস্থা উলঙ্গাই দেখুৱাটোও তাৰ এটা ঘাই কাৰণ। আধ্যা-৫ স্বৰ্গদেৱ চুহিত,পঙফা বা গৌৰীনাৎসিংহ স্বৰ্গদেৱ লক্ষ্মীসিংহৰ ৰাজত্বৰ কালতে পুতেক গৌৰীনাথসিংহ ৰোৱক যুৱৰাজ পতা হৈছিল। পিতৃৰ লোকাস্তৰৰ পাচত, তেওঁ শিঙৰিঘৰ উঠি, আহােম প্রথামতে চুহিত,পঙফা নাম লৈ, খ্ৰীঃ ১৭৮• চনত আহােম ৰাজপাটত উঠে। তেওঁৰ ৰাৰত মহামন্ত্রী কুঁৱৈগঞা ঘনশ্যাম বুঢ়াগােহাঞিৰ মৃত্যুত তেওঁৰ পুতেক পূর্ণানন্দ পড়ি গগাহাঞিদেৱ বুঢ়াগােহাঞি ডাঙ্গৰীয়া হয় ; বকতিয়ালৰ ন্যায়শােধা ফুকনৰ পুতেক মঞ্জয় বৰবৰুৱা হয় ; মাজ আৰু শেহছােৱাত চোলাধৰফুকন গেলো আৰু কছাৰী কুমাৰ চেটিয়া বৰফুকন হয়। | মােৱামৰীয়াৰ ১ম বিদ্রোহ:-গৌৰীনাথসিংহ স্বৰ্গদেৱে সিংহাসনত বহি, নিটাল মৰা মােৱামৰীয়া মহাজনবিলাকক আকৌ উপদ্ৰৱ কৰিবলৈ ধৰে। তেওঁ পূর্ব শত্রুতালৈ মনত কৰি , মােৱামৰীয়া মহত বিলাকক ধৰাই আনি নানা প্রকাৰে শতি দি অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। সােধ-পােছ নাই, মােৱামৰীয়া মহাজন বুলিলেই ধৰি বান্ধি শাস্তি-লাছনা আদি কৰি উপদ্ৰৱ কৰা হয়। মােৱামৰীয়া মহাজনৰ পক্ষে এনে অত্যাচাৰ অসহনীয় হৈ উঠাত, সিবিলাকে তলে তলে বিদ্রোহ উপস্থিত কৰিবলৈ ষড়যন্ত্র কৰিলে। প্ৰথমতে, এদিন নাজিৰাঘাটৰপৰা ৰাতি জোৰ ধৰি ৰজাক গড়গাঁৱৰ ভিতৰলৈ নিয়া জোৰ-ধৰা মানুহৰ মাজত মিহলি হৈ সােমাই, এল যােৱামৰীয়াই শিঙৰিঘৰত জুই লগাই দিয়ে। তাৰপৰা ওলাই আহি, মােৰামৰীয়াই ৰচৰাত দুই লগালে, তাৰ পাচত হােললাংঘৰত জুই দিলে। তাৰপাত, মাছুৰিয়াল ৰগােহাঞি ভালৰীয়াৰ ঘৰত, কেন্দুৰীয়া বৰপাত্ৰ গােহাঞি ভাৰীৰ যত, লগাই,