পৃষ্ঠা:অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকি v2p2.djvu/১৯০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


ৰাম চৰণ ঠাকুৰ।

শঙ্কৰ চৰিত।

আত অনন্তৰে  দেৱ শঙ্কৰৰ,
  উনৈশ বৎসৰ ভৈলা।
গৃহত বসিয়া  আছন্ত শঙ্কৰ,
  বুঢ়া খাওঁ তৈকে গৈলা॥
জয়ন্ত মাধৱ  কৰিয়া উৎসৱ,
  আলোচি গৈলা সিঠাই।
কৰ্ণ পুৰ চতুৰ  ভুজ সমন্বিতে,
  লৰি গৈলা দুয়ো ভাই॥
আন ভূঞাগণ  সুহৃদ সজ্জন,
  আইলা শঙ্কৰৰ পাশ।
শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰে  সবাহাঙ্কো তেবে,
  কৰিলা পাছে আশ্বাস॥
বোলন্ত পেশাই  আইলা কিকলাই,
  কহিয়ো তাৰ কাৰণ।
আমাৰ থানক  কিকাৰ্য্যে আসিলা,
  শুনো সিতো প্ৰয়োজন॥
বুঢ়া খাঁ বোলন্ত  কহিবোঁ তোমাত,
  আমাথেৰ প্ৰয়োজন।
ভূঞাঁ বন্ধু যত  আসিল সমস্ত,
  আছয় কাৰ্য্য গ্ৰহণ॥
বিদ্যাতো পাৰ্গত  শাস্ত্ৰ আছে যত,
  সবাহাঙ্কে আছা পঢ়ি।
সমস্ত লোক  হৰিষ বিস্তৰ,
  বৈকুণ্ঠ দিয়োক গঢ়ি॥

৭৭