পৃষ্ঠা:অসমীয়া লৰাপাঠ দ্বিতীয় ভাগ.djvu/১১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

[ ৭ ]

ৰ্ত, ৰ্ত্ত ৰ্থ ৰ্দ, ৰ্দ্দ ৰ্ধ, ৰ্দ্ধ ৰ্ন ৰ্প ৰ্ব, ৰ্ব্ব ৰ্ভ
ৰ্ম, ৰ্ম্ম ৰ্য, ৰ্য্য ৰ্ল ৰ্শ ৰ্ষ ৰ্হ।
ৰ্ক কৰ্কৰা ভাত খোৱা ভাল ন হয়৷
ৰ্খ ভদ্ৰ মানুহৰ সমাজলৈ মুৰ্খ যাব নোৱাৰে৷
ৰ্গ যি অনেক বিষয়ত পাৰ্গত হয়, তাক সকলোৱে আদৰ কৰে৷
ৰ্ঘ দীৰ্ঘজীৱী হোৱা বহু পুণ্যৰ ফল৷
ৰ্চ্চ ঈশ্বৰক সদাই অৰ্চ্চনা কৰিবা৷
ৰ্চ্ছ শোকত মূৰ্চ্ছিত ন হবা৷
ৰ্জ এলেহুৱা মানুহে ধন আৰ্জিব নোৱাৰে৷
ৰ্ঝ নিৰ্ঝৰিণীৰ গতিৰ একো ঠিকনা নাই৷
ৰ্ণ কৰ্ণে নুশুনা মানুহক কলা কয়৷
ৰ্ত্ত এক মুহূৰ্ত্ত কালো এলাহ কৰি নেখেদাবা৷
ৰ্থ বিদ্যা শিকিবলৈ পুৰুষাৰ্থ কৰা৷
ৰ্দ্দ নিৰ্দ্দোষী হবলৈ যত্ন কৰিবা৷
ৰ্দ্ধ যোৱা সময়ৰ তিলাৰ্দ্ধও উভতি নাহে৷
ৰ্ন যিকামৰ পৰা দুৰ্নাম হয় সেই কাম কেতিয়াও ন কৰিবা৷
ৰ্প কিৰ্পিণে অন্যলৈ ধন সাঁচে৷
ৰ্ব্ব হিমালয় পৰ্ব্বত সকলোতকৈ ওখ৷