পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
অদ্ভুত ৰামায়ণ ৷

প্লক্ষ দ্বীপ পতি পুৰঞ্জয় মহীপাল।
জানকীৰ স্বয়ম্বৰে ৰাম ভৈল কাল॥
তান পুত্ৰ সৰ্ব্বজয় জাতিত পতঙ্গ।
দুইলক্ষ ৰাজা সবে নেৰে ৰাম সঙ্গ॥ ৩৭
জম্বুদ্বীপ নিবাসি পৰ্ব্বতে বন যাৰ।
মহা ম্লেচ্ছ ৰাজা সব চৌৰাশি হাজাৰ॥
চন্দ্ৰকেতু কুমুদাক্ষ শুভদন্ত ৰণ্ড।
প্ৰবল লুক মথ দুৰ্ম্মখ উদণ্ড॥ ৩৮॥
প্ৰমত্ত উম্মত্ত মত্ত গয সৰ্ব্বহৰী৷
নাগমুখ আদি উপদ্বীপ অধিকাৰী॥
হেন ৰাজা বেঢ়ি আছে নৰতি হাজাৰ।
সাত সমুদ্ৰৰ মাঝে বসতি যাহাৰ॥ ৩৯
বনচৰ ৰাজা কে কেবোষাঠি লক্ষমান।
বিবৃতি বিভৎস যাক দেখি হৰে প্ৰাণ॥
উত্তম ৰাজন্য ৰাজা নবলক্ষ মনি।
ৰামক উপাসি আহে ধৰিয়া যাগনি॥ ৪০
সবে মিলি যত ৰাজা লেখা দেওঁতাৰ
উত্তম মধ্যম ৰূপে কৰিয়া বিচাৰ।
চাৰিধিক ত্ৰিশ লক্ষ মখ্য নৰপতি
জাতি ত ৰজ নকৰে ৰমত, ভকতি॥৪১