পৃষ্ঠা:Subject Of Examination In The Assamese Language.djvu/৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


সাহিত্য-সংগ্রহ। কিহু ভাৰতৰ আজি সেই দিন নাই ; ই আজি । পৰাধীন, অসভ্য, অজান—-অনাবৃও। সেই মহাবীৰ ক্ষত্ৰিয়সকল নাই ; সেই তপোধন । পৰিসকল নাই ; সেই কবিধৰ্মবীৰ, সেই ৰাজনৈতিক পুৰুষ আজি নাই । আগৰ তেজ, একতাজাতীয় শ্রেীবর নাই । হিমালয় আছেতপ নাই গঙ্গা, সৰস্বতৗ আছেবেদধনি মাই; ব্ৰাহ্মণ আছে, নৱ গুণ নাই। আগৰ সভ্যতাভাগৰ আচাহ-ব্যৱহাৰ, আগৰ বল-বিক্ৰম-উৎসাহ প্ৰায় একোৱেই নাই! ভাৰতত অাছে আজি বহু পাপ, তাপ, ৰোগ, শোক আৰু দুর্ভিক্ষ । ভাবত আাজি প্রায় বাতল। । চন্দ্ৰ-ফুর্ঘ্য বংশৰ ঘোৰ অভিমানী বংশধৰ- সকলে পবৰ সেৱা কৰি চাউল মুকিলি কৰিছে। জগতৰ শিক্ষা ওক ব্রাহ্মণ জাতিয়ে আজি ম্লেছৰপৰা শাস্ত্ৰ বুজি লৈছে । আক মেছপৰ৷ । শাস্ত্র-জ্ঞানৰ নিদৰ্শন-পত্ৰ পাই মিজক কৃতাৰ্থ অংক গৌৰৱশালী মানিছে । স্বাধানতাৰ লগতে হিন্দু জাতিৰ প্ৰায় সকলে। ওখ ভাব লোপ পাইছে, ভাৰতৰ গৌৰৱ-সূৰ্ণ্য মাৰ গৈছে, ভাগ্যলক্ষ্মীয়ে সাগৰত বুৰ মাৰিছে । মহ। বিক্রমৗ মুচলমান জতিও আজি ভাৰতত পৰি নিস্তেজ হৈছেীি । কিন্তু যিমান দিন জগতত চম-দিবাকৰ থাকিব, সিমান দিন ভাৰতৰ আগৰ গৌৰৱৰ চিন একেবাৰেই মাৰ নেযায়। যেতিয়ালৈকে হিলুৰ অন্তি আৰু মৃত্তি আছে, কাব্য আক অলঙ্কাৰ আছে, ব্যাকৰণ আক অভিধান আছে, তেতিয়| লৈকে ভাৰতৰ আগৰ গৌৰৱ হ্রাস পালেও লোপ নেপায় । যেতিয়ালৈকে জগন্তত ভাল বস্তুৰ আদৰ থাকিব, তেতিয়ালৈকে সংস্কৃত ভাষা আৰু সংস্কৃত সাহিত্যই জগতত ওখ আসন লাভ কৰিব । সংস্কৃত ভাষাই– সংস্কৃত সাহিত্যই হিন্দুঙ্গাতিৰ কীৰ্তিস্তম্ভ । পতিত ভাৰতক উদ্ধাৰ কৰাৰ এই ভাষাই এই সাহিত্যই ঘাই উপায়। এই সাহিত্যৰ দ্বাৰাই আজি হিপূজাতিৰ চিনাকী আ।ক সন্মান। ইয়েই মৃত হিপূজাতিৰ সজাঁৱনী। ইউরপৰ ৰংচং দেখি আজি ভাৰত ভোল গৈছে, নিজকে নিজে ঘিণাইছে; কিন্তু যিবিলাক হিন্দুৱে সংস্ক, ত সাহিত্য মথি পূৰ্ব্ব পুৰুষসকলৰ কাম আৰু মহত্বৰ কথা চর্চ। কৰে, তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ শিৰে শিৰে তপত তেজ ববলৈ ধৰে আৰু মন নতুন উছাহেৰে মতলীয়া হৈ উঠে। কিন্তু আজি কালি সকলো বিষয়তে ধনৰ যে!গ। যি বিষয়ৰ পৰা ধনলাভ হয়, তাকে সকলোৱে চৰ্চা কৰ । সংস্কৃত টান ভাষা, তাৰপৰ। ধন