সমললৈ যাওক

পৃষ্ঠা:Sankardev.djvu/২৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই

দ্বিতীয় আধ্যা। ক্ষেত্ৰ পালেগৈ। পুৰীত তেও ব্ৰহ্মপুৰাণৰ আখ্যানমতে ক্ষেত্ৰৰ মাহাত্ম্য ব্যাখ্যা কৰি আৰু আন আন শাস্ত্রবিষন্নত নিজৰ পাণ্ডিত্য প্ৰকাশ কৰি পাণ্ডাসকলৰ শ্ৰদ্ধা ভক্তি আকৰ্ষণ কৰিছিল। এ ক্ষেত্ৰত শঙ্কৰদেৱ কিছুদিন থাকি তাৰপৰা বৃন্দাবনলৈ গল। বৃন্দা- বনত তেওঁৰে সৈতে ব্রাহ্মণসকলৰ বাদ হৈছিল। সেই বাদত শঙ্কৰে ব্ৰাহ্মণসকলক পৰাস্ত কৰি তেওঁলোকৰ সমাদৰ লাভ কৰি ছিল। বৃন্দাবনৰপৰা শঙ্কৰ মথুৰা আৰু দৰকালৈ গৈছিল। দ্বাৰকালৈ যাওঁতে তেওঁৰ লগত ১৭ জন সঙ্গীৰ ভিতৰত দুজন মাথােন গৈছিল। তেওঁলােকৰ নাম সর্বজয় আৰু পৰমানন্দ। তাৰপৰা তেওঁ বাৰানসী, প্রয়াগ, সীতাকুণ্ড, বৰাহকুণ্ড, উত্তৰ- বাহিনী গঙ্গা আদি পৰিদৰ্শন কৰি অযােধ্যালৈ গৈছিল। অযযাধ্যাৰ- পৰা তেওঁ আকৌ বৃন্দাবনলৈ যায়। এইবাৰ তেওঁ বৃন্দাবনত থাকোতেই আসামত লেটেকুপুখুৰীত হৰশিঙ্গা বৰাৰ ঘৰত বৰকণা- গিণী বা গােবিন্দৰ এটি পুত্র ওপজে যাৰ নাম মাধৱদেৱ । বৃন্দাবনৰপৰা শঙ্কৰদেৱ বদৰিকাশ্ৰমলৈ যায় । “মন মেৰি ৰাম চৰণহি লাগু” এই গীতটি শঙ্কৰদেৱে বদৰিকাশ্ৰমতে ৰচনা কৰে। এইদৰে শঙ্কৰদেৱে নানা তীর্থভ্ৰমণ কৰি বাৰ বছৰৰ মূৰত নিজৰ ঘৰ আলিপুখুৰীলৈ উভতি আহে। চৰিত্ৰ-পুথিত আছে যে শঙ্কৰদেৱ ইমান দিনৰ মূৰত ঘৰলৈ উভতি অহা শুনি তেওঁৰ বুটামাক খেৰ- শুতীয়ে তেওঁক চাৰলৈ উধাতুখাই ওলাই আহোতে খাটৰ খুৰাত উজুটি খাই পৰি তেওঁৰ ভৰিত ঘা লাগি বৰকৈ তেজ ওলাইছিল। “আসিল শঙ্কৰবৰ শুনি বুঢ়ী আই। দিল বেগে খাটত পৰিলা জুটি খাই