পৃষ্ঠা:সূতিকা পটল.djvu/৮৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৭২ সূতিকা পটল। বেলে সবে তাম্বুলৰ চূর্ণে দাত খাই। পূর্ব দুগুণৰ পক্ষে বােধাবােধ নাই। শিশুৰ ৰক্ষাৰ যত্ন। গ্রীষ্ম কালে বহু বস্ত্রে শিশু নাটাকিব। শুৱাবাৰ কালে ৰাত্রে এক বস্ত্র দিব। বিনা বস্ত্রে শুৱাইলে কফ কাশ হয়। পেটে পীড়া হইবাৰ তাত আছে 'ভয়। যদি কফ কাশ উদৰৰ পীড়া হয়। লােমজ বা গাঢ় বস্ত্রে * ঢাকিবে লাগয় । শিশুৰ আবাস গৃহ লাগে পৰিষ্কাৰ। আৰে। ৰাখিবেক তাত খিড়কীৰ দ্বাৰ । দিবসৰ ভাগে মুক্ত ৰাখিব দুৱাৰ । বন্ধনত দুগুণ কহিলো সাৰে সাৰ। বিশুদ্ধ বাতাসে গৃহ শােধন কৰিব। তেবে শিশু সি দোষে ৰােগত নপড়িব । ৰজনীৰ আগমনে দুৱাৰ বাঁধিব। কিন্তু অল্প বতাসক প্রবেশিব দিব । বালকৰ শয্যা হয় গৃহৰ যি ভাগে। সি কক্ষাৰ দ্বাৰ সব বাধিবাক লাগে । বিপৰীত কাৰ খিড়কী দ্বাৰ যত। নির্ভয়ে ৰাখিব মুক্ত সদা দিবসত। লােমজ বা গাঢ়বস্ত্রে-লোম থকা গৰম কাপােব (যেনে ফ্ল্যানেল) বা ভাই কপাহী কাপোৰেৰে। । কা-কক্ষ বা পুলি। শাে। কুঠী।