পৃষ্ঠা:লীলা.pdf/২৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


১০। সৰ্গ।
পূৰ্ণাঙ্গ গঠন।

 প্ৰথম মিলন দিনা, পোনে দেখা-দেখি,
সঙ্কুচিতা অৰ্দ্ধাঙ্গিনী অৰ্দ্ধাঙ্গৰ পাশে।
পাহৰিল পূৰ্ব্বভাব, একাঙ্গ যেতিয়া,
কোনোবা যুগত। মায়াৰ ঢাকোনে আৰু
ধৰে নিলগাই, নিচিনা ভাবৰ ফালে।
নেচাওঁ যেতিয়া মই, মুখলই মোৰ,
একেঠৰে থাকে চাই, হেঁপাহ চকুৰে।
চকুত পৰিলে চকু, কৰে তলমূৰ,
ধৰা-পৰা চমকনি খাই। এটি হাত
আদৰেৰে চপাই বুকুত, সোধোঁ কিবা—
আবেগ উগাৰি উঠে, —নেমাতি উত্তৰ
দিয়ে কপালৰ ঘামে। বুকুত মুখানি।
ধৰি হেঁপাহ বান্ধেৰে, ঘনে সোধোঁ কিবা !—
উছাহ, আবেগ, কিবা, কিজানো কি ভাবে,
‘ওঁ-হুঁ-ওঁ’ তানে এটি সুৰ, ঘন-উশাহেৰে ,
নাকেদি বাহিৰ হল, তালু-ফুটা ৰাগি।
বুজিলোঁ হিয়াৰ ভাব, হিয়া ভিখাৰীয়ে।