পৃষ্ঠা:মালচ.djvu/১৪৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


বাল্য জীৱনৰ সেই পঢ়াবয়সৰ
স্বাধীন প্ৰাণৰ এটি সোঁৱৰণি লই
পলাশ ফুলৰ ক্ষুদ্ৰ চতুৰ্দ্দশপদী
গাঁথিলো কবিতা ইটো হাবিয়াস কই॥
ভালপোৱা-চিন ইটো বাল্য জীৱনৰ,
বন্ধুৰ প্ৰেমৰ ইটো মাথোঁ সোঁৱৰণি;
সৰু বয়সৰ সেই তাহানি কালৰ
প্ৰেমময় অন্তৰৰ চেনেহ অকনি॥
নিৰ্গন্ধ ফুলেৰে ভৰা ইক্ষুদ্ৰ কবিতা
গোন্ধ নাই বুলি কিন্তু নিদিবা পেলাই;
হাঁহোক জগতে দেখি ই নিৰ্গন্ধ ফুল
না হাঁহিবা তুমি মাথো, ধৰিবা চপাই॥
হিতেশ তোমাৰ, ভাই! তুমি হিতেশৰ,
বন্ধুবাণী মহাৰত্ন দীন দৰিদ্ৰৰ॥