পৃষ্ঠা:মালচ.djvu/১৪৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


বাল্য জীৱনৰ সেই পঢ়াবয়সৰ
স্বাধীন প্ৰাণৰ এটি সোঁৱৰণি লই
পলাশ ফুলৰ ক্ষুদ্ৰ চতুৰ্দ্দশপদী
গাঁথিলো কবিতা ইটো হাবিয়াস কই॥
ভালপোৱা-চিন ইটো বাল্য জীৱনৰ,
বন্ধুৰ প্ৰেমৰ ইটো মাথোঁ সোঁৱৰণি;
সৰু বয়সৰ সেই তাহানি কালৰ
প্ৰেমময় অন্তৰৰ চেনেহ অকনি॥
নিৰ্গন্ধ ফুলেৰে ভৰা ইক্ষুদ্ৰ কবিতা
গোন্ধ নাই বুলি কিন্তু নিদিবা পেলাই;
হাঁহোক জগতে দেখি ই নিৰ্গন্ধ ফুল
না হাঁহিবা তুমি মাথো, ধৰিবা চপাই॥
হিতেশ তোমাৰ, ভাই! তুমি হিতেশৰ,
বন্ধুবাণী মহাৰত্ন দীন দৰিদ্ৰৰ॥