এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৪৩
মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী।
জীৱন-ধনৰ আশ তথাপি নুহিকে নাশ
নিচিন্তয় মহা মায়াজাল॥
আবে কেনে হৈবে মোৰে কেতিক্ষণে কাল চোৰে
পৰমায়ু হৰি লৈয়া যায়।
(দ্বিতীয়, ৬০—৬১)
৫। |
পিতৃ মাতৃ তনয় আগতে মৰি যায়। (ষষ্ঠ, ১০৬৫—১০৬৭) |
৬। |
গিলে কাল-সৰ্পে পাই তিলে তিলে আয়ু যায় (দশম, ৪২৮) |
৭। |
শুনা সাৱধানে আৰু কহিলো সাক্ষাত। |
