পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


আপােনালৈ ! মােৰ মৰমৰ বন্ধু ৬ পদ্মনাথ শৰ্মাই তেওঁৰ নিচেই কোমল বসত সাহিত্য কাননৰ দাতিত যি কিপাহি আধা যুলা, আধা কলি, ফুল পেলাই থৈ গৈছে, ন-বােৱাৰী তাৰে এপাহি মাথােন। লেখকে পােন্ধৰ বচৰ বসতে প্রতিভাৰ চিনাকি দেখুৱাই আৰু মাতৃভাষা যে অতি আদৰ কৰিছিল তাৰ চিন স্বপ বহুত ভাল ভাল কবিতা আৰু ৰচনা, ও কেবাখনিও সামাজিক ও নৈতিক উপন্যাস সম্পূর্ণ অবস্থাত এৰি সকলােকে কন্দুয়াই মাতৃ৩াষাৰ উন্নতিৰ আশা বুকত লৈ ইহজগতৰ পৰা বিদায় ললে। বন্ধুৰ চেনেহৰ স্মৃতি স্বরূপ এই ক্ষুদ্র ন টক খনি পােহবলৈ আনিলাে। লেখকে ন-বোৱাৰীক সর্বাঙ্গ সুন্দৰ কৰিবলৈ কিমান কৃতকাৰ্য্য হইছে তাক আমি পাঠকৰ হাতত থ’লাে। সবশেষত মোৰ বন্ধু এযুত তীখনাথ ফুকনে কষ্ট স্বীকাৰ কৰি এই বি তাপ খনি বিচাৰি মােৰ হাতত দিযা বাবে তেওৰ নথৈ শলাগ ল’লল। তাৰ পাচত যথা সমযত শ্ৰীযুত দুর্গেশ্বৰ শৰ্ম্মা বি, এ ডাক্ষৰীয়াই অহিঁ কাকত চাই দিয়া বাবে এই খিনিতে তেঁওৰ শলাগ তো। গুৱাহাটি