পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/৪২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ESE IDLE TE B0% BEFui { ৩৬ ] ন-বোৱাৰী। লাবন্য—সেই দেখি নেইহিও থাকিব পাৰে। চন্দ্র—তুমি মােক পৰ বুলি ভৰা আইহঁতে দুখ দিলেও মােৰ আগত নােকোৱা। লাবন্য-ঐবিষ্ণু কেতিয়াও পৰ নেভাবে। দুখ বা সুখৰ কথা কাকে কবলৈ মােৰ মন নেই; কাৰণ আপােন ভালেই জগত ভাল। চন্দ্র—তােমাৰ নীতিৰ ওচৰত ময়রী ঘাটিলাে। লাব—মই ঘটুৱা নাই, আচল সচা কথাহে কৈছো। চন্দ্র-অবশ্যে দুঃখ দিয়ে, নহলে তুমি ইয়াত ইমান কাল, সাদৰী, শুৱনীতাত কটুৱা যেন, হাহি নাই মুখৰ মাত নাইকিয়া। তােমাৰ কথা চাই তােক বৰ টেঙ্গী, নহলে বৰ বােজা যেই সেই এটা বুলি পাৰে। | লাবন্য—যেই নােবােলক, মােৰ মনে যিটো ধৰে যেনেকুৱা ভাবে হিয়াত পিৰ পিৰাই আৰু তিৰােতাৰ জ্ঞানৰে যিমান ঢুকি পাও তাকে কঁও। চন্দ্র-সৰ মুখ চাই তােমাৰ কথা নপড়িয়াই নােৱাৰৰ কিন্তু কাৰণ বিচাৰি নেপয় বিচুত্তি খাও। ভাল মােক দুই ভৰি দুই নাও কৰি মাৰিছা। নাৰ চন্দ্ৰৰ মুখত চোপা মাৰি ধৰি) স , সর্বনাশ, ভাল ফগ মুখত আনিছে। এনে এ কব পাৰে । bisRICT LIBRARY {HEM BARUA COLLECTION এi