এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
৫৭
ৰজা আৰু মকৰা।
খেতি কৰাওঁতে আনক কামলৈ পাচি নিজে ঘৰত বহি আছিল। মই আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰোঁ, আপুনি কৰিছিল। সেইকাৰণে, খেতিৰপৰা মোৰ বহুত লাভ হৈছে; কিন্তু তাৰপৰা আপোনাৰ ধাৰ লাগিছিল।
⸻
ৰজা আৰু মকৰা।
কতনা প্ৰবন্ধে পাচে ৰজা গদাধৰে
নোৱাৰি পুৰাব আশা বহু যতনেৰে,
নীৰলে নিৰাশ মনে নিজান গুহাত,
প্ৰকাশি মনৰ খেদ কয় আপোনাত;—
“মিছা হল যত্ন মোৰ, অসাধ্য মানিলোঁ,
অযথা ভাবনা ভাবি সমুলি বুৰিলোঁ।
এৰিলোঁ ৰাজ্যৰ আশা, নকৰোঁ কামনা,
ইদৰে কতনা আৰু সহিম যাতনা!”
এনেতে মকৰা এটি ওপৰৰপৰা
পৰিল আগতে আহি হই আধামৰা;
দেখি তাৰ দুৰদশা ৰজাৰ মনত
উপজিল দয়া ভাব থাকি ওচৰত।
ভাবিলে ৰজাই, “দেহি, ইয়ো মোৰে দৰে
পাতিছিল আশা-জাল ওপৰে ওপৰে;
