পৃষ্ঠা:নিমি-নৱসিদ্ধ সংবাদ.djvu/৮৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১ ঐশঙ্কৰ গভগৱত অনিচ্ছায়ে সবাকো ক্ষণেকে এৰে দুখে। পৰে তম নৰকত হৰি পৰাম্মুখে॥৩৫৮ মহামূঢ়মতি যাৰ পূৰ্ণ অহঙ্কাৰ। ভকতক পাইলে সিটো হৈবেক নিস্তাৰ। যিটো তত্ত্বজ্ঞানী সদা হৰিকেসে স্মৰে। সুধিবে নলাগে সিটো আপুনি নিস্তৰে॥৩৫ মুহি অতি মূখ কিছু শাস্ত্ৰ আছে জানি। ভকতিক নধৰে মুহিকে তত্ত্বজ্ঞানী। সিটো মধ্যবৰ্তী সব যাইবে অধোগতি নেড়ায় কোটি কল্পতে মৰণ উতপতি॥৩৬০ মূখে। নোহে জ্ঞানো নাই বাঞ্ছে স্বৰ্গ পথ। চাৱে মাত্ৰ ধৰ্ম্ম অৰ্থ কাম মনোৰথ। নাহি উপশান্তি তাৰ ক্ষণেক হিয়াব। কবে সিটো চিত্ত বিঘাতন আপোনাৰ॥৩৬১ অজ্ঞানক জ্ঞান বুলি মানিয়াছে মতি। সিটো আত্মঘাতকীৰ শুনা যেন গতি। - আননা আত্মঘাতী সৰ যৈত আছে পৰি। সেহি অন্ধ নৰকক সিয়ো যায় লড়ি॥৩৬২ কতবা ধৰিষ ভুঞ্জে নাহিকে নিস্তাৰ। হৰি বিমুখৰ মাই যাতনাৰ পাৰ। শুনিলাহা অভকতে যেন পাৱে গতি। সমস্তে কহিলে তাক তোমত সম্প্ৰতি॥৩৬৩