পৃষ্ঠা:ধনন্তৰী বধ.djvu/১৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ধনী বধ। পদ্মা বোলে শুনা সখি কহহ তোমাৰ আগে। ম্য হৈ বাদ কৰে দেৱতাৰ লগে। কমলা বোলয় শুনা আমাৰ বচন। খুন দিয়া শুনা কহহ যত বিৰৰণ। সৰ্পগণ কঁপি থাকে যাৰ মন্ত্ৰ ৰে। হেন ওজাক পদ্মাবতী কি কৰিতে পাৰে। হেন শুনি পদ্মাবতী বুলিল বচন। ওজাৰ মৰণ কথা কহ মোৰ বান পদ্মৰ বচনে বোলে কমলা সুন্দৰী।। টোপলি বান্ধিয়া বিষ খায় ধনন্তৰী। কমলাৰ কথা শুনি পদ্মই পাইলা চল। ওজাৰ মৰণ কৰা আমাৰ গোচৰ। সকলে মৰিয়া যায় অমৰ নগৰে। ওজাৰ মৰণ কথা পুছিৰে তোমাৰে। শুনিয়া তোমাৰ কথা উপজিল দায়া। সখি হৈয়া মোত তুমি কহিলা ভাঙিয়া। ৰাৱণে তপস্যা কৰে সহস্ৰ বৎসৰ। অমৰ হইতে ব্ৰহ্মা নাহি দিলা বৰ। এহি মতে সখি দেখা যত চৰাচৰ। একদিন মৃত্যু আছে সবে জগতৰ। বাক্য চলে প্ৰপঞ্চ ভাণ্ডা কি কাৰণে ওজাৰ মৰণ কথা কহা মোৰ থানে।