পৃষ্ঠা:জুৰণি.pdf/১৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

জুৰণি।

প্ৰকৃতি।

শান্তিৰ মলয়া বলি প্ৰাণ জুৰ কৰে,
শীতল বৰণে তাৰ জগত সামৰে;
অশান্তি ৰদৰ তাপ লাগিলে হিয়াত,
চাটিফুটি মন-প্ৰাণ, নাই তত্‌‌‌‌ গাত;
মানৱ হিয়াত এনে প্ৰতিবিম্ব কাৰ,
নাচে কোন্ দাপোনত মহিমা অপাৰ?
দেখি ৰূপ আপোনাৰ মজে মুগ্ধ নৰ,
নকৰে অকণি মন ৰূপ দাপোনৰ!
ভাবুক কৰিয়ে চকু ঘনে পিৰিকাই,
ছয়াঁটিৰ আদি ৰূপ দিয়ে উদিয়াই;—
অনুকৃতি ভিন্‌ ৰূপ নৰ-প্ৰকৃতিৰ,
আদি আৰ্হি সতে মিলে বাজত সৃষ্টিৰ।

ক্ষণে জুৰ, ক্ষণে ঘোৰ, ক্ষন্তেকে প্ৰলয়,
নোপোৱাঁ বিমুগ্ধ নৰে প্ৰকৃতি আশই।

⸺✽✽✽⸺


ৰূপ।

ৰঙা, মুগা, সেউজীয়া,—ফুল, গছ, পাত;
বগা, ক'লা, গোৰা, শাঁও—জীৱ অসংখ্যাত;
আৰু কত ভিন্‌ ৰূপ প্ৰতি জীৱটিৰ,
ভিন্‌ ভিন্ অনুকৃতি আত্ম-প্ৰকৃতিৰ,

৬৮৪