পৃষ্ঠা:চিন্তা-তৰঙ্গ.djvu/১৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চিন্তা-তৰঙ্গ য'ত শােভে ৰামৰ সিংহাসন সােণৰ | যাৰ কীর্তি বাল্মীকিয়ে ৰচে ৰামায়ণ, সি ঠাইত আজি কোনে পাতিলে নগৰ সকলােকে কালে আজি কৰিলে হৰণ। লুপ্ত গল অযােধ্যা কাল-কৱলত হস্তিনা নগৰ লয় হ’ল শ্মশানত, ভাবিলে ই কথা হয় ! ডেই-পুৰি মৰো, উটি গল কীৰ্ত্তি যত কালৰ সোঁতত। কৰিছিল ভাৰত ক্ষত্রিয়ে দিগ্বিজয়। যেতিয়া পৃথিবীৰ বহু দূৰ দেশ গৈ কৰিছিল মান্য ওৰে মানৱ জগতে আজি হিন্দুৰ অপমান গলে বিদেশলৈ । খাবলৈ নাপাই আজি ভাৰত সন্তানে পাম পাতিবলৈ যায় বিদেশৰ স্থান, তাতে পায় অপমান বৰ্ণৰ কাৰণ চপনীয়া কুকুৰ যেনে চই চেই জ্ঞান। মনুষ্যত্ব হীন বাবে যি জাতি পতিত, সাহ বল বিক্রম যাৰ খালে জাতি ভেদে, ধৰ্ম্মৰ দোকানী যাৰ গোঁসাই পুৰােধিত | সনাতন ধর্ম নাই দেখি মৰো খেদে।