পৃষ্ঠা:চন্দ্ৰাৱলী.djvu/২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
১৮
চন্দ্ৰাৱলী।


পুষ্কৰ। কাণ পাতি আছোঁ,
যিবা কয় অৱশ্যে শুনিম।
চন্দ্ৰাৱলী। যুঁজিব খুজিছা হেনো পিঞ্জৰ মালেৰে?
পুষ্কৰ। মই খোজা নাই;
পিঞ্জৰেহে যুঁজিব খুজিছে।
হেমাঞ্জলী। কোমল বয়স বীৰ,—ভাবি চিন্তি চোৱাঁ;
দেখিছা পিঞ্জৰ কেনে
লৌহময় দেহৰ গঠন,
যাকে ধৰে সেয়ে পৰে প্ৰাণো হেৰুৱায়।
হাক দিছো আমি, শুনা কথা—
অনাহক নেলাগে যুঁজিব।
চন্দ্ৰাৱলী। ময়ো কওঁ শুনা বীৰ,
যুঁজত হাৰিলা বুলি খ্যাতি নেহৰায়।
ৰজাক জনাই আমি
যুদ্ধ আজি স্থগিত ৰাখিম।
পুষ্কৰ। সুৰ সুন্দৰীৰ দৰে
মধুৰ লাৱণ্যময়ী আপোনালোকৰো
কথা আজি নোৱাৰো পালিব।
পাওঁ যদি আশীৰ্ব্বাদ আপোনালোকৰ
সেয়ে মোৰ বাঞ্ছনীয় বৰ;
মৰিলে কান্দোতা নাই,—
দিলে আজৰাই মোৰ থকা ঠাই খনি