পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২৪৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


দেখিলো-ওলাল বহু তৰা
এটী দুটী কই, হৰ্ষ-ভৰা
দেখিলো—সকলো মাৰ গ'ল
দেখিলো—পূঁৱতী পুনু হল,
বিচাৰিলো মনৰ কামনা,
টুকিলো চকুৰ চকুপানী,
চিঙ্গিলো আশাৰ পুনু জৰি
নিৰাশৰ শোকে কান্দি কান্দি
অকলে কান্দিছোঁ, হায়
বিচাৰি নাপাওঁ
কি ৰূপেনো জীৱন কটাওঁ!
দেখিলো-বহুত ফুল
ফুলিছিল ফুলনীত,
শুনিলো, বহুত পখী
জুৰিছিল নানা গীত
দেখিলে, মলয়া বায়ু
ৰিব ৰিব বলিছিলে
পাতে পাতে ফুলে ফুলে
বহু নচুৱাইছিল।