পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/২০৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


বুজিবি তেতিয়া তই
বিৰহ কেনুৱা ঐ,
বুজিব পাৰিবি,— মই কত পাওঁ দুখ।
নাথাকে ততিয়া আৰু
আনন্দ মনত তোৰ
নাথাকিব “কুউ মাত’ হাহি মুৱা মুখ॥

কুউ কুউ গীত সুৰ

ভাল নালাগিব তোৰ
বিৰহে পুৰিব দেহা প্ৰাণ আদৰৰ;—
মলয়াৰ ৰিৱ ৰিৱ
নস’ব পৰাণে তোৰ
পকা আম হব বিহ, বসন্ত দুখৰ॥

* * * *

গছৰ দালত পৰি
নাগা অীক কুউ গান।
বিৰহে দহিছে মোৰ
ঘনে ঘনে মন প্ৰাণ॥

১০
যদি চাৱ নিজ হিত

নাথাকিবি এইখিত,
মিনতি কৰিছোঁ, পখি আঁতৰি যা তই।