পৃষ্ঠা:কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য.djvu/১২৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


“বিধতাৰ অবিচাৰ! লোকৰ লগত
পুৰিদেই চাই হ’ব লোকে অদোষত!”
* * * *
আকউ গৌৰীয়া সেনা আহিল উলটি,
ৰজাক ধৰিলে আহি চাৰুকাষে বেৰি;
কমতা-সেনাৰ কিন্তু জাঠিৰ খোঁচত
তিষ্ঠিব নোৱাৰি তাত, পুনু গ’ল এৰি!
* * * *
আকউ পলাই গ’ল যৱনৰ সেনা;
পাছে পাছে নিয়ে খেদি কমতা-সেনাই!
এই দৰে শক্ৰ সেনা ঘনে ঘনে হাৰে;
প্ৰাণৰ ভয়ত যায় সঘনে পলাই!


কমতাপুৰ ধ্বংস কাব্য (page 123 crop)