পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/১৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অসমৰ ৰুলী পুতেক নাৰায়ণ, আৰু ১৬৬২ চনত তেওঁষে গত্যু হােত, তেল পুতেক - ’-জমিদাৰ হয়। ১৮২ চনত, মুছলমান সেনাপতি মাই দুৰনাৰায়ণৰ যুত টাই দিলীলৈ বন্দী কৰি নিয়ে। বছৰচাৰেকৰ পাচত, সূৰ্যনাৰায়ণ মিলীৰপৰা পলাই আহিল; কিন্তু মুছলমানৰ হাতত বনী হােৱাৰ বাৰে অপমানিত বােধ কৰি তেওঁ পুনঃ ৰাভাৰ ল'ৰলৈ অধীকাৰ কৰিলে। সেই কাৰণে, তেওঁৰ গয়েক ইনাৰায়ণ পাঁচ বছৰীয়া সতে, ক ১৮৫ চনত লা-জমিদাৰ হয়। ইনাৰায়ণ নাৰালক থাকোতেই আহােম সম্রাট ছো বুটি, তেওঁক সর্বভােগৰে তলতীয়া কৰি লয়। তেওঁৰ দিনত, আহােম ৰজাৰ আদেশ অনুসৰি, গােটেই ৰং ৰা পীয়ন কৰােৰা হৈছিল। তাৰ পাচত, নিজ নােত তেওঁৰ ৰাজ্য দিন-দিনে এনেদৰে টুটি যাৰলৈ ধৰিলে যে শেহত, ঐ: ১৭৫ চনত, তেওঁৰ পুতেক আদিত্যনাৰায়ণৰ আমােসত গােটই ৰং ৰা, গােছই কমলা আলিৰ দক্ষিণে, বর্তমান মঙ্গলহৈ মহকুমা ও মাখােন আদিকা নগ; আদিত্যনাৰায়ণৰ দিনতে গৃহকলল লগাই ভায়েক মধুনাৰায়ণে বলেৰে তেওঁৰপৰা ৰা কাঢ়ি । তেতিয়াৰেপৰা এই ফৈদৰ অৱস্থা ক্ৰমাৎ হীন হৈ আহিবলৈ ধৰিলে; সৗে শেহত দৰী ৰজা-জমিদাৰ সমূলঞ্চে আহােম ৰজাৰ ইচ্ছাধীন হয়। না দিলে আজি ধৰি, চতুর্দিশ সীমাৰি, | সত্যে সত্যে কৈলােহে নিয়ে। পুৰত গৈৰী দেৱী, পশ্চিমে কলি নদী | যাক সেৰি নৰে মুক্ত হয়। উত্তৰে গামৰি গিৰি, দক্ষিণে পৰ্বত চিৰি, | এহি চতুলে দিলে।তুমি। সর্গিলে তিলে কুশে, | ভুবািহা মহাসুখে, | সত্যে সত্যে ভুঞ্জিবাহ তুমি। যাল মাৰিৰে এতি, পাচে পতি উৰিলা গুৰ। বড় মাের | যড়হাক, | ব ইকীয়া, নি । বালক লগ পাই অসমেও খেদি যাই, | | ফলিত গণ ধুমায়। গােগাৰীৰ কলা এ সম, ফলেও ৈ থানা এবি পলাই গৈ, কবিয়া পাৰ লৈ পাব। অশে খে যাই, কতােগলপাই, খাস খুইলা বাবা। -হত্ৰ গােস্বামী সম্পাদিত “ং বানালী, ১০ পৃষ্ঠা।