নাৰায়ণ কৱচ

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নাৰায়ণ কৱচ
নাৰায়ণ কৱচ
শ্ৰীশ্ৰী কৃষ্ণায় নমঃ
শ্লোক
শ্ৰী কৃষ্ণায় বাসুদেৱায় দৈৱকী নন্দনায় চ।
নন্দগোপকুমাৰায় গোবিন্দায় নমো নমঃ। ।

নমঃ পঙ্কজানাভায় নমঃ পঙ্কজমালীনে।
নমঃ পঙ্কজানেত্ৰায় নমস্তে পঙ্কজাঙ্ঘ্ৰয়ে। ।
বসুদেৱ সুতং কৃষ্ণ কংসচাণুৰ মৰ্দ্দনং।
দৈৱকীহৄদয়ানন্দং কৃষ্ণং বন্দে জগদগুৰুম। ।

নাৰায়ণ কৱচ

শুকনিগদতি শুনা সুভদ্ৰাৰ নাতি।
বিশ্বৰূপে এহি অঙ্গীকাৰ কৰি আতি। ।
দেৱগণে বৰিলা ভৈলন্ত পুৰোহিত।
কৰিলন্ত কাৰ্য্য যত গুৰুৰ বিহিত। ।
অসুৰক ৰক্ষা কৰে শুক্ৰৰ বিদ্যাই।
তাক নষ্ট কৰিবাক দিলন্ত উপায়। ।
নাৰায়ণ কৱচ দিলন্ত বাসৱক।
যাক পায়া ইন্দ্ৰ সৱে জিনিলা দৈত্যক। ।
পুনু ত্ৰৈলোক্যৰ লক্ষ্মী পায়া সুৰপতি।
কৃষ্ণৰ প্ৰসাদে সৱে তাৰিলা বিপত্তি। ।
হেন শুনি পৰীক্ষিতে পুছন্ত শুকত।
কহিয়ো বান্ধৱ গুৰু মহাভাগৱত। ।
তুমি বিনে মোৰ প্ৰাণবন্ধু নাহি আন।
কৰিয়োক মোক কৃষ্ণ কথা মধু পান। ।
হৰি কথা ৰসে মোৰ নিমজিল চিত্ত।
মৰাৰ মুখত যেন ঢালিল অমৃত। ।
নাৰায়ণ কৱচক পায়া শচীপতি।
লীলায়ে দৈত্যক জিনি সাধিলা জয়তি। ।
সেহি কৱচৰ কথা মোত কহিয়োক।
চৰনে শৰণ লৈলো উদ্ধাৰিয়ো মোক। ।
ৰাজাৰ বচন শুক ভৈলা আনন্দিত।
হাঁসিয়া বোলন্ত শুনা ৰাজা পৰীক্ষিত। ।
পুৰোহিত হুয়া বিশ্বৰূপ মহামতি।
সাৱধানে পুছে হেন বাসৱক প্ৰতি। ।
নাৰায়ণ কৱচ কহিলা সাৱচিতে।
তাক এৱে কহোঁ ৰাজা শুনা একচিত্তে। ।
বিশ্বৰূপ বদতি শুনিয়ো হৰি হয়।
যদি আকস্মাত আসি মিলে মহাভয়। ।
হস্ত পদ প্ৰক্ষালিয়া উত্তৰৰ মুখে।
কুশহস্তে আচমন কৰি মহাসুখে। ।
মূলমন্ত্ৰে অঙ্গন্যাস কৰন্যাস কৰি।
শুচি সংযমন হুয়া মাধৱক স্মৰি। ।
নাৰায়ণ কৱচক কৰিবে ধাৰণ।
অনায়াসে হৈব ঘোৰ ভয় নিবাৰণ। ।
পদ জানো উৰুযুগ উদৰ হৃদিত।
উৰঃস্থলে মূলে শিৰে যথা ক্ৰমোদিত। ।
প্ৰণৱাদি অষ্টাক্ষৰ মন্ত্ৰ মহা ৰঙ্গে।
ন্যাস কৰিবেক জানা সেহি সৱ আঙ্গে। ।
দ্বাদশ অক্ষৰ মন্ত্ৰ তাত অনন্তৰ।
ন্যাসিবেক অঙ্গুলিৰ পূৰ্বে নিৰন্তৰ। ।
হ্যদি শিৰ কৰ মধ্যে শিখাত নেত্ৰত।
শৰীৰৰ সন্ধিস্থানে এহি ক্ৰম মত। ।
ষড়ক্ষৰ মন্ত্ৰন্যাস কৰি শুদ্ধমন।
মকাৰ অক্ষৰে কৰিবেক দিগ্বন্ধন। ।
আপোনাক ঈশ্বৰ স্বৰূপে ধ্যান কৰি।
এহি মন্ত্ৰ উচ্চাৰিব মাধৱক স্মৰি। ।