এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
সৰাপাত
আই মোৰ
শস্য শ্যামলা অসমী আই
ৰূপে গুনে আছিল অনুপমা।
পাহাৰে ভৈয়ামে জানে জুৰি
আই মোৰ আছিল মনোৰমা॥
কাৰ স্বাৰ্থত অসমী আই মোৰ
সপ্ত খন্দত বিভক্ত হ’ল।
পাহাৰ ভৈয়ামৰ ঐক্যৰ এনাজৰী
কাৰ আঘাটত চিঙি গ’ল॥
পাহাৰ ভৈয়ামৰ সম্প্ৰীতিৰ লাই খুটি
কোনে পেলাই দিলে দলিয়াই।
সাত ভনীৰ সাত ৰাগিনী
আকাশে বতাহে ভাহি যায়॥
সাত ভনীৰ চকুপানীবোৰে
বৰ্ষা ঋতু নমাই আনে।
পাহাৰ ভৈয়াম একাকাৰ কৰি
ধুই লৈ যায় প্ৰলয়ৰ বানে।
কোনে বুজিব আইৰ মনৰ ব্যথা
বিচ্ছেদৰ এই দুৰহ বেদনা।
সাত ভনীৰ আচলে আচলে
৭২
