পৃষ্ঠা:Ratneswar Bora Poem.pdf/৪৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
নেভিগেশ্যনলৈ যাওক সন্ধানলৈ যাওক
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে

যন্ত্ৰণাত নিশাৰ উলুবাৰীৰ উৰণ সেঁতু

বিৰামহীন যন্ত্ৰণাত উস্ আস্
নিশাৰ উলুবাৰীৰ উৰণ সেঁতু
এইমাত্ৰ পাৰ হৈ গ’ল
এখন তীব্ৰবেগী চিটিবাছ
দিনান্তৰ ক্লান্তিত তন্দ্ৰালস যাত্ৰীৰ
মুদ খাই গেছে দুচকু

নাৰিকল পাতৰ চিৰিলি পোহৰত
ছোৱালীজনীয়ে কথা পাতিছে
দূৰৈৰ তৰাবোৰৰ লগত
জোনাকৰ ফাঁকু খেলিছে পৰীৰ দেশত

দেহি ঐ, তাই চাগৈ নাজানেই
আজি যে তাইৰ জন্মদিন
তেজৰ বৰষুণ
মাংস পোৰা গান্ধ
এইবোৰ এতিয়া নিতান্ত দৈনন্দিন
গ’ল কি দিন হাঁয়, আহিল কি দিন পাই
বেছিদিন নাই আহিব সুদিন।

(পূৰ্বপ্ৰকাশঃ আজিৰ দৈনিক বাতৰি, ৩০/১০/২০১৩)

এমুঠি বনকৰা কিংখাপ কবিতা।৪৫