পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৯৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


  • 16)

প্ৰাদ-চৰিত্ৰ WA এহি বুলি ব্ৰহ্মা জলে কলিন্ত শান্তি। ভৈল অঙ্গ পূৰ্ণ তপ্ত সুৱৰ্ণৰ কান্তি। বজ্ৰ-সম সুদৃঃ তৰুণ কলেৱৰ। উঠিল মাটিৰপৰা পাছে দৈত্যেশ্বৰ॥ ৯২ ব্ৰহ্মাক দেখিল হংস-যানে আছে চড়ি। মিলিল আনন্দ প্ৰণামিল পায়ে পড়ি। হৰিষে লোতক পড়ে ৰোমাঞ্চিত গাৱে। কৰিল অনেক তুতি-নতি নম্ৰভাৱে। ৯৩ বিধাতাক বোলে যদি মোক দিবা বৰ। তুমি সুজি আছা যত প্ৰাণী নিৰন্তৰ। কাতো হন্তে নুহিবেক মোহোৰ মৰণ। ত্ৰৈলোক্যৰ লোকে লোক আমাত শৰণ॥ ৯৪ নমৰিবৰ ৰাত্ৰিত দিনত মৃত্যু নৌক। অস্ত্ৰে-শস্ত্ৰে মাৰিবাক নৰোক মোক। মিলোক মহিমা মোৰ তোমাৰ সমান। দিয়ো এহি বৰ ব্ৰহ্মা নমাগোহহা আন॥ ৯৫ ব্ৰহ্মায়ে বোলস্তু হাসি শুনা দৈত্যে। যদ্যপি দুল্লভ বাপ ইটো মহাবৰ। তথাপিতত দিলো বৰ বাঞ্ছা হৌক সিদ্ধি। এহি বুলি নিজ স্থানে চলি গৈলা বিধি॥ ৯৬..