পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৮৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্তন ৪ ] প্ৰাদ-চবিত্ৰ A আছিলন্ত ধৰি হৃদয়ত কতো বেলি। কৃষ্ণক সম্মুখে দেখি পাছে চক্ষু মেলি কৰ-যোড়ে চাৰি সিদ্ধে আনন্দ পাই। কৰিবে লাগিল তুতি মাধৱক চাই। ৪১ সমস্ত ভূতৰে যদি তুমি হৃদি-গত। তথাপি কৰ্মীৰ মনে মুহিকা বেকত। ভকতেসে পাৱে খুজি তুমি অন্তৰ্যামী। কিনো ভাগ্য নয়নে তোমাক দেখো আমি॥ ৪২ পিতৃ-মুখে তযু গুণ শুনিলো যৈসানি। সেহি দিনা হিয়াত পশিলা চত্ৰু-পাণি। তুমি পৰমাত্মা-তত্ত্ব জানিলে সম্প্ৰতি। সত্য মূৰ্তি ধৰি সাধা ভকতৰ গতি। ৪৩ তোমাক নপাই অনুৰাগ বাঢ়ে যাৰ। সেহিসে ভকতি-যোগে ছিণ্ডে অহঙ্কাৰ। তাহাৰেসে গুচে বিষয়ত অনুৰাগ। হৃদয়ত বিচাৰি তোমাক পাৱে লাগ॥ ৪৪ তোমাৰ পাৱত লৈলে যিজনে শৰণ। ত্যু গুণ-নাম কৰে শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তন। মোক্ষ-প্ৰসাদক প্ৰভু তোমাত নমাগে। ছাৰ স্বৰ্গসুখ কোন তাসৰ আগে। ৪৫