পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৯৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্ত্তন-ঘোষা [ পৰিশিষ্ট ৪ ভুজ-শষ্যাত প্রভু আছিবাহা সুতি। মুৰ্ত্তি ধৰি চাৰি বেদে কৰি অতি । নিদ্ৰাত প্ৰবােধ প্রভু কইল তােক। যেন নট-ভাটগণে জগাৱে ৰজাক ৫ সর্বগ্রাস সূৰ্যৰ গ্ৰহণ আলি ভৈলা। জানি কৃষ্ণ সবান্ধৰে কুৰুক্ষেত্রে গৈলার কৃষ্ণ-দৰন-অভিলাৰ মন সুখে। আসিলন্তু দেৱ ঋষি নাৰ প্ৰমুখ্যে ৬ সৱাকো অর্চিলা হৰি বুলি স্তুতি-বাণী। পিতৃৰ কৰাই মহাষ চক্রপাণি । মন্দ যশােদাক পাঁয়া কৰিলা লংকা। দিলা মনােৰ পূৰি বস্তু অলঙ্কাৰ। ৭ চিৰকাল তোমাক দেখিয়া দুয়াে প্রাণী। কান্দিলা অনেক দুয়াে গলে বান্ধি আনি। দৈৱকী ৰােহিণী আলি ধৰি যশোদাক। কৰিলা সাদৰ আতি বুলি প্রিয় বাক। ৮ গােপীগণ সহিতে হিতে যদুবাই। ভৈল চিবিয়োগে বিৰলে এক ঠাই ৷ কৃষ্ণক বেদিয়া গােপীগণে কালে আতি। সকো আম্বাস কৰিলন্ত বুলি-মাতি। ৯ কহিলা পৰণ জ্ঞান তুমি চক্রপাণি। শুনি সৰে তােমাৰ অমৃতসম বাণী। জুৰাইল শৰীৰ গােপীগণ ভৈল অস্থ। দিলা অলৰ পুৰি মনােৰথ। ১০