পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৯০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


  • ).

কৰি প্ৰেকলহ . সৰ্ব্বক্ষণে কৰা তুমি আমাত ভকতি। তোমাৰ সমান কোন আছে ভাগ্যবতী। ৩৫ একান্ত ভক্তিক প্ৰশংসিলা দেৱ হৰি। সকাৰী শুক্ৰক নিন্দা কৰ মুৰাৰি। পুত্ৰ-পত্নী-কামে যিটো ভয় আমাক। শোহোৰ মায়ায়ে জানা মুহি আছে তাক। ৩১ তপ ব্ৰত ধৰি দুঃখ পায়ে বৃথা শ্ৰমে। মহা মোগা মোক ভজে আন কাৰে নৰকক মিলে বিষয়ৰ যত দুঃখ। তাকে লাগি হোৱে লোক মোহোত বিমূখ। ৩ কিনো মহা বঙ্গ মোৰ শুনা গৃহেশ্বৰী। সদায়ে মোহোৰ সেৱা কৰা ৰ কৰি • সংসাৰ-নোচন অকে বুলিয় ভকতি। অভকত জনে আৰ যুঞ্জয় গতি॥ ৩৮ আমীত ভকত সৰ্ব্ব গুনে সুলক্ষণ। তোমাৰ সমান মই নেদেখো ধৰিী। আৰে তৰু চৰিত্ৰ সুমৰি মোৰ মনে। আনন্দে আকুল মই হওঁ ঘনে ঘনে। ৩৯ ৰতেক নৃপতি পাই সৱাকে উপেক্ষি। মোক লাগি কিপ্ৰক পঠাইলা পত্ৰ লেখি পিতৃ মাতৃ ভ্ৰাতৃৰ বচন শুনি। সঙ্কেত কৰিা নোক আপনি নিয়াইলা॥ ৪০ শুধু ভাই কক মুণ্ডিলে মই ধৰি। তবু মোক চান্তে তুমি সহিলা সুন্দৰী।