পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৮৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্তন-োখা ক্ষমা কৰি ঘাসী লৈয়ো োেক ফাষোৰ। তোমাৰ পাৰত কৰো এতেক কাতৰ। ২০ ভকতবৎসল প্ৰভু তুমি দু-পতি। ভোমাৰ চৰণে সদা বৌক মোৰ মতি। এহি বুলি কালে আতি ৰুক্মিণী সুন্দৰী। নয়নৰ সোতকে তিয়াইলা দুই ভৰি। ২১ কৃষ্ণৰ কিৰুৰে কহে না সৰ্ব জন। একান্তে লৈয়োক সৰে হৰিত শৰণ হৰিৰ চৰণ চিন্তি এৰা আন কম। নিৰন্তৰে নৰে ভাকি বোলা ৰাম ৰাম | ২২ তৃতীয় কীৰ্তন ঘোষা। জগন্নাথ তুৱা পাল্পে ৰেীক মোৰ মতি। কৰিয়োক জায়া প্ৰভু ভৃত্য সম্প্ৰতি। প! কান্ত কাৰুণ্যে পৰি ৰুক্মিণী সুন্দৰী। ননৰ লোক পৰিল সৰসৰি। কৃষ্ণৰ বচনে যেন অগ্নি যায় জ্বলি। মহামৰ্মে ৰুক্মিণীৰ গাৱ নিয়ে টলি। ২৩ কতো ক্ষণে চেতন লভিলা মহাস। মাধৱক বুলিলন্ত কৰিয়া কাকুতি। পৰম অজ্ঞানী এই পাতকী নিশ্চয়। আমাত সদয় তৈলা প্ৰভু কৃপাময়॥ ২৪