পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৭১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন-ঘােষা [পৰিশিষ্ট ১ আপুনিলে গৈল লড়ি যাদৱাৰ সঙ্গে। ননয়ে দুঃখ পাৰে যাৰাত খঙ্গে। ১৪১ সুভদ্রা পাইলেক দুখ দোষ লৈ মােৰ। দ্বাৰ ছাড়ি দিয়ে স্বাৰী আশােক সম্বৰ। শুনিয়া পৰিচা পাছে শীঘ্ৰে গৈল চলি। বাৰীত কহিলা গৈয়া হাৰ দিয়ে৷ মেলি ১৪২ সুভদ্রাত অনাইলেক আৰ দিলে এড়ি। শুনিয়া সুভদ্রা তাৱক্ষণে গৈলা লড়ি । আপুনাৰ গৃহত পশিল বিদ্যমান। সুভদ্ৰাৰ কথা আৱে থও এহিমান। ১৪৩ অনন্তৰে বলভদ্ৰ বুজ্জিত সুজান। দেখিলা আছয় বেলি দুয় ও মান | কেন দুঃখ পাওঁ মই বলােৱে বােল। পঠাইলেক পৰিচাক লক্ষ্মীৰ আলয়। ১৪৪ কহ গৈয়া লক্ষ্মী মােক দ্বাৰ দিয়ে মেপি। শুনিয়া পৰিচা তারক্ষণে গৈল চলি। লক্ষ্মীৰ আগত কথা কহিলা নিঃশেষ। অকাৰণে স্বামী মােক মনে করে দেব। ১৪ মােক কেনে বাইক নেদান্ত লক্ষ্মী আই। যাদৱাত পৰে মােত কিছু দোষ নাই। নেড়িল হঠাতে ঞ গৈলাে ন সঙ্গ। তাতে লক্ষ্মী মােক এতমান কৰে অঙ্গ। ১৪৬ খায়ে-তৃষ্ণয়ে তনু কাপে আতি মােৰ। যত দুঃখ পাইশো বঞি কৈৰা নপাও ওর +