পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৬৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


বীর্তন | গুম কীর্তন ঘােৰা ৪ নমাে দেৱ দয়াল জগতৰ দৈৱকীলন দেয়। তােমাৰ চৰণে পশিলাে শৰণে কৃপা কৰা প্ৰভু সেৱ। ৭ অনন্তৰে দ্বাৰী পাছে দ্বাৰ পৰিহৰি। অভ্যস্থৰে চলি গৈল আতি শীঘ্ন কৰি। লক্ষ্মীৰ আগত কথা কহে হেঠ সাথে। দুৱাৰত বহিয়া আছ জগন্নাথে ১১৩ যেন লাগে মােক আজ্ঞা দিয়ে লক্ষ্মী আই। ৰি দেৱী মাতিল পৰিচাক চাই । লক্ষ্মীরে বােল না শুনা মােৰ বাক। ঘৰ ছাড়ি আসিধে নেদিবা যাদৱাক ॥ ১১৪ যাদৱায়ে আসিবে, নলাগে মােৰ ঠাই। ঘুচাৰ বাড়ী লাগি চলােক দুনাই । হেন শুনি দুৱাৰী ধৰিতে গৈল চলি। দ্বাৰত বহিল গৈয়া বান্ধিয়া শিকলি ১১৫ তাত পাছে প্রভু পৰিচাৰু আৰেশিলা। দ্বাৰ ছাড়ি দেহ বুলি দ্বাৰীক শাতিলা। শুনি বাৰী বােলে লক্ষ্মী দিয়া আছে হাক। ঘৰ চাড়ি তঞি নিৰিবিহি যাদৱাক ১১৬ তাৱক্ষণে ঠাকুৰত অনায়ােক যাই। বাৰী পাৰ নেদে বাধিলেক লক্ষ্মী আই। শা* খোৰা 1 দৈৱীদের।শাে চশে সকা শবম।