পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৬৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্ত্তন-ঘোষ। সাত দিন ভৈল দৌল ছাড়ি আইলো আমাৰ মনে আকুলে। উড়-বড় কৰি যাইবে লাগে মোৰ ইহাতে অকাৰ্য মিলে ১০৬ হা শান্ত-মন থাকা এহি খান আসিবো মই দুনাই। কিন্তু এতিক্ষণে দৌল লাগি যাও সিটো মোৰ নিজ ঠাই। আনো নানামত বুলিলা বচন ঘুচাক শান্ত কৰি। প্ৰভাত সময় জানি কৃপাময় গাৰ চালিলন্ত হৰি। ১০৭ দেখি দশশা দিশে পৰম হৰিধে নিসানত দিল বাড়ি। শকটত চড়ি প্ৰভু গৈল লড়ি গুৰুচাৰ পাশ ছাড়ি। হলো সুভদ্ৰায়ে সহিতে যাৰ চলি যাস্ত কৌতুহলে। পৰম আনলে গোৱালে শকট টানিক লৈলা বলে। ১৮ পা ১৬। আমাৰ আমাৰ মিলে। চৌভিতি শৰু সকলে। অতি শীঘ্ৰ কৰি যাইৰে লাগে মোৰ কোন ঠাই কাধ মিলে।