পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৫৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন ] 86 ঘুচা-কীৰ্ত্তন কেহাে বােলে মােক নপাই মাৰিলে হাল। কেহ বােলে ভাগ্যেসে এড়াইলাে মঞি ভাল । কেছে বােলে মােৰ বস্তু নিলে এহি ঠাৰে। চোৱা চোৱা বুলি কতো পিঠিক দেখাৱে। ৯ এহি বুলি নগৰীয়া ৰৈলা সেই ঠাই। দৌল বাহুড়ি চলি গৈল লমী আই। শীঘ্র বেগে চলি গৈলা কৰি মহােৎসৱ। কতো যেলি পাইলা গৈয়া আপুনাৰ ঠাৰ ৯১ নাৰীগণে শুনিলা আসিল লক্ষ্মী আই। ঘট ডালি দীপ লৈয়া তেখণে বই। পৰৰ উৎসৱ কৰি চলিলা সাৰি। দৌল লাগি আগ বাঢ়ি নিলেক আৱৰি। ১২ দৌলত পশিয়া লক্ষ্মী আনন্দ মিলাইলা যাদৱক লাগিয় পশি ভােগ দিল । অনন্তৰে লক্ষ্মী মাৱে ভােজন কৰিল। পদ্মচিনি পিঠা পৰমাক ভুঞ্জিল। ৯৩ পৰৰ উৎসৱে থাকিল লেহি ঠাৰ । এহিমানে থৈলে কথা লক্ষ্মীৰ প্ৰভাৰ । না জগন্নাথ পাছে যি কৰ্ম্ম কৰিব। সপ্তম দিৱস তৈতে কৌতুকে বঞ্চিল ॥ ৯৮ অষ্টম দিৱস ভৈল প্রভাত-সময়। দৌলক লাগি গৈল প্রভু কৃপাময় । অনিয়ােক নৰ-নাৰী কৰি ধিৰ মন। জগন্নাথপুৰাণৰ কথা বিতােপন ॥ ১৫