পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৫৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৩৪২ কীৰ্তনখো (পবিশিষ্ট ১ পম কীৰ্তন ঘোষা। জয় জগন্নাথ পশিলল শৰণ ৰজা পাৱে দিয়া ঠাই। আউৰ যেন সংসাৰশাগৰে নহৌক অল্প দুনাই। ৫ পদ। পৰিচায়ে গুনি পাছে কৃষ্ণৰ বচন। লক্ষ্মীক ভেটিবে গৈলা পৰিচা তেখণ। দধি ভুগ্ধ পঞ্চামৃত বিবিধ আপাৰ। লৱ শৰ্কৰা চিনি লৈ যান্ত সম্ভাৰ॥ ৭৪ আথে-বেথে পৰিচায়ে দুৱাৰক যাই। লক্ষ্মীক প্ৰণাম কৰি দুনাই দুনাই। অৱনত-ভাৱ হুয়া পুঞ্জলি ধৰি। লক্ষ্মীক মাতিৰে লৈ ধীৰে ধীৰে কৰি॥ ৭৫ নমে যক্ষ্মী মা তুমি হোেক সদয়। তুমি সমন্তৰে আদি প্ৰকৃতি নিশ্চয় তোমাবেসে সত্ব বজ তম তিনি গুণ। তুমি জগতৰে সৃষ্টি স্থিতিত নিপুণ। ৭৬ তোমাতেলে সমস্তে জগতে হোৰে গৰ। তোমাৰেসে ইটো যত সুজন নিশ্চয়। তুমিলে ঈশ্বৰী শাসি আছ। অৱতৰি। বিষ্ণুক আশ্ৰয়ি আহা মহা ৰ কৰি॥ ৭৭ পা ৭। যিতিত নিপুণ - স্থিতিৰ কাৰণ। ইটো•••••নিশ্চয়মুক্তি যত প্ৰকৃতি নিয়ে।