পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৬৪৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন ও দুচাকীর্তন যু আৱৰ ঠাই ৰেীক ৰঙ্গে জামােজৰে মই লােক-দুশ এড়াও। এহিমতে লক্ষ্মী মাৱে মনত বৈৰাগ্যভাৱে পৰিচাসৱক আদেশিলা। নিয়া পৰিচাৰে পৰম আনতে কন্টে গৈয়া শট বুড়িল ॥ ৪৮ লড়া-লৱড়ি কৰি সাতে-পাঞ্চে হাতে ধৰি সাজিল শকট ত্বৰিত। ভােজনৰ বস্তু মনে থৈলা সৱে থানে পানে দধি দুগ্ধ গুড় পঞ্চামৃত | ৰজনী প্রসন্ন ভৈলা সাঞ্জ কোবাইক লৈ পূবে ভৈল অৰুণ উদয় । পৰিচাসকলে জানি শকট যােগাইল আনি কাছ-পাৰ কৰি আতিশয় ৪৯ হেন দেখি লক্ষ্মী সতী কাছপাৰ কৰি আতি শকটত চড়ি তাৱক্ষণ। এতিক্ষণে জবাটে শকট চলােক ঝাপ্টে পৰিচাক বুলিলা বচন । আছে মােৰ যত লোক কেহো ঐত নধাকোক আসন্তোক লগতে আমাৰ । ঘুচা-নগৰ আজি সমদলে বাইবাে সাজি নগৰক কৰিবৰা উবাৰ ॥ ৫০ শুনিয়া পৰিচাগণে পৰৰ আনন্দ মনে শফট চইলা সেহি ছেগে।