পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫৭১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীৰ্ত্তন-ঘােষা পদ্ম-পত্র-সম চাৰু লােচন আয়ত। গলে বনমালা শােভে কৌস্তুভ কণ্ঠত। ৯ শিৰত কিৰীটি কৰে কঙ্কন কেয়ুৰ । মকৰ কুণ্ডল জ্বলে পাৰত নূপুৰ। শ্যামল শৰীৰে পীত বস্ত্রে কৰে কান্তি। হিয়াত প্রকাশে আতি শ্রীবৎসৰ পান্তি। ১০ হেন মাধৱক আৱে আৰাধাে কিমতে। এহি বুলি বাঝ ভৈলা নগৰৰ হন্তে। ভণিল শঙ্কৰে কৃষ্ণ-চৰণত ধৰি। সমজ্যাৰ সৰ্ব্ব জনে বােলা হৰি হৰি ১১ দ্বিতীয় কীর্তন ঘােষা। ত্রাহি জগন্নাথ আমি অজ্ঞানী অনাথ । ২ পদ ॥ ৰাজা যান্ত যত মন্ত্রী পাত্ৰ পুৰােহিত। চতুৰঙ্গ দলে লাগ লৈলেক ত্বৰিত। অসংখ্যাত ৰথ যুথে বুথে যায় চলি। বাৰু খাণ্ডা ধৰি ধারে যত মহাবলী। ১২ সীমা-সংখ্যা নাহি লগে লড়ে যত ঘােড়া। প্রমত্ত হস্তীৰ কোনে কহিবেক ওৰা ॥