পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫৭০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


    • ]

উৰে-বৰ্ণন তাহাৰ মহিমা মই কি কৈবাে সম্প্রতি। ইৰ নগৰ যেন দুতি অাৰতী ॥ ৪ সেহি নগৰত ইন্দ্রদ্যুম্ন মহাৰাজা। ধর্মপথে থাপিলন্ত পৃথিৱীৰ প্ৰজা। দানী মানী সত্যবাদী সৰ্ব্ব-গুণাকৰ। প্রতাপে আদিত্য যেন ভােগে পুৰন্দৰ ॥ ৫ পৃথিৱীত নাহি ৰাজা তাহান সমান। যজিল বিবিধ যজ্ঞ দিলা মহা দান ॥ সুৱৰ্ণ মাণিক গ্রাম গজ বাজী ৰথ । নিৰন্তৰে বিৰ পূৰিলা মনােথ । ৬ এহিমতে পৃথিৱীক পালন্ত নৃপতি। দিনেক তাহান হেন উপজিল মতি। কোন কৰ্ম্মে আৱে আৰাধিবাে জগন্নাথ। এহি বুলি শাস্ত্র বিচাৰিলা নৰনাথ ॥ ৭ আগম পুৰাণ বেদ বেদান্ত যতেক। গুৰু-মুখে জানিলন্ত তত্ত্বক প্রত্যেক। মুকুতি ইচ্ছায়ে এড়িল ভ্রান্তি-জ্ঞান। কিমতে আৰাধাে হৰি মনে কৰি ধ্যান। ৮ নাহিকে নিস্তাৰ আউৰ মাধৱত পৰে। শঙ্খ চক্র গদা পদ্ম যাৰ চাৰি কৰে।