পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫৪৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কালি ১৯ ] শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠপ্ৰয়াণ কুণ্ডল কৰ্ণে কৰে জলমল। কিটি ৰত্নৰ শিৰে উজ্জ্বল। নূপুৰে ৰঞ্জে পাদ-পদ্ম-কোষ। যাক দেখি মিলে মনে সন্তোষ॥ ২২২ দাহিন পদে বাম উৰু স্থাপি। আসনে বসিছা জগত-ব্যাপী॥ শিশু অশ্বথত আজি গাৱ। দেখিলো প্ৰভু পূৰ্ণানন্দ-ভাৱ৷ ২২৩ তাহাতে মৈত্ৰেয় মিলিলা আদি। মোক দেখি কৃষ্ণে তুলিলা হাসি। কান্দিবে লাগিলা প্ৰভুক চাই। প্ৰবোধিলা মোক যাদৱৰায়॥ ২২৪ জানিলো উদ্ধৱ তোমাৰ চিত্ত। পূৰিবো তোমাৰ মন-বাঞ্ছিত। আছিলা বস্তু পূৰ্ব জনমতে। পূজিলা তুমি মোক ভালমতে। ২২৫ মোহাৰ কৃপায়ে লভিলা পাৰ। আউৰ জন্ম দুনাই নাহি তোমাৰ। সুদৃঢ় ভকতি-জ্ঞান বৈৰাগ। ইজম্মত আসি লৈলেক লাগ॥ ২২৬