পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫৪০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


২৯ কীর্তন ১৬] শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠপ্রয়াণ কৃষ্ণ ধনঞ্জয় দুইক কৰিয়া আশ্রয়। সুখে কি আছ যুধিষ্ঠিৰ মহাশয় ॥ ১৮৬ ভীম ধনঞ্জয় সহদেৱ নকুলৰ। সৱাৰৰ বাৰ্তাক বাপ কহিয়ােসত্বৰ । কৰাে অনুশােচ ধৃতৰাষ্ট্ৰক সম্প্রতি। নিজ পাপে গৈল জীৱন্ততে অধােগতি ॥ ১৮৭ দেশৰ ডাকিলা মােক পুত্ৰৰ বিবাদে। তীর্থ কৰি ফুৰে মঞি কৃষ্ণৰ প্ৰসাদে। যাৰ যশ-কাৰ্তনে জগত আতি তৰে। বার্তা কহ সখি হেন কৃষ্ণৰ সত্বৰে। ১৮৮ পুছিলা বিদুৰে যেৰে কৃষ্ণৰ কুশল । মাধৱক স্মৰি ভৈলা উদ্ধৱ বিহল । পাঞ্চ বৰিষতে যিটো ভােজনক এড়ি। শিশু-লীলা কৰিয়া পূজন্ত মাত্ৰ হৰি। ১৮৯ কৃষ্ণৰ সেৱাতে আৱে আসি বুদ্ধ ভৈলা। কহিবে নপাৰি কথা মৌন হুয়া ৰৈলা ॥ দুই দণ্ড চিন্তিলন্ত কৃষ্ণৰ চৰণ। হৰি-ভক্তি-অমৃতত মগ্ন ভৈল মন শিহৰি শৰীৰ ভৈল সর্বাঙ্গে পুলক। চক্ষু মুদি আছে ভ্ৰৰে ধাৰায় লােতক। ৩৪