পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫৩৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন ১৬] শ্রীকৃষ্ণ বৈকুণ্ঠ-প্রয়াণ দ্রৌপদী দেখ এড়িল পঞ্চ পতি। কৃষ্ণৰ চৰণে পাছে স্থিৰ কৰি মতি ॥ ১৭৭ কৃষ্ণকেলে সুমৰি কৃষ্ণক কৰি ধ্যান। হা প্রাণ কৃষ্ণ বন্ধু বুলি ছাৰিলন্ত প্রাণ ॥ পাছে পক্ষিত তুমি পালিলাহা মহী। ধৰ্মক ৰাখিলা বলে কলিক নিগ্রহি । ১৭৮ তােমাৰ ৰাজ্যত ভৈল সত্যৰ ব্যৱস্থা। দশােদিশে কহয় তােমাৰ গুণ-কথা। কৃষ্ণৰ নিৰ্যাণ শুনিয়ােক সৰ্বজনে। তৰি সংসাৰ ঘােৰ শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তনে ॥ ১৭৯ ইহ পৰলােকে হৰি-চৰণেসে গতি। হেন জানি কৰা সৱে হৰিত ভকতি। হেন জানা অন্তকে কেশত আছে ধৰি। এড়ায়াে যমৰ দায় ডাকি বােল হৰি। ১৮০ { উর-বিলাপ } বােড়শ কীর্তন ঘােষা। ৰাম গােপাল কৃপাময় নিৰঞ্জন হৰি। ভকতৰ নিয়াে নাথ দুঃখক সংহৰি। ১৬। পদ ॥ নৃপতিত শুকে পাছে কহ কাহানী। গৈলন্ত উদ্ধৱ পায়া কৃষ্ণত মেলানি।