পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


কীর্তন-ঘােষা [ pie so পাছে বলভদ্র গৈল সাগৰৰ তীৰ। যােগ চিন্তি এড়িলন্ত মনুষ্য শৰাৰ ॥ ৮৩ কৃষ্ণৰ অদ্ভুত লীলা শুনা সৰ্বজন। প্রাণ থাকে মানে কেহহ নেড়িবা কীৰ্ত্তন । হেন জানা অন্তকে কেশত আছে ধৰি। ছাড়ােক যমৰ দায় ডাকি বােলা হৰি ॥ ৮৪ ঘােষ ॥ হৰি হৰি বােলা মুখে। সংসাৰ তৰিয়ে সুখে ৷৮ পদ। দেখিলা কৃষ্ণে ৰাম মহাভাগ। কৰিলা যােগ-বলে তনু ত্যাগ। মাধৱাে পাছে প্রভাসৰ জলে। স্নান কৰি গৈলা অখ-তলে। ৮৫ মাটিত বসিয়া ভৈলন্ত চুপ। ধৰিলা দিব্য চতুভুজ ৰূপ । দেহৰৰ জোতি জ্বলে দিশ-পাশ। বিধুম বহিৰ যেন প্রকাশ ॥ ৮৬ নৰ মেঘ যেন শ্যাম আকৃতি। তাতে পীত বস্ত্রে কৰে দীপিতি।