পৃষ্ঠা:Kirtan Ghosha.pdf/৫১৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠপ্রয়াণ শুনি বাল বৃদ্ধ তিৰী যত । সৰে আসি ৰৈ দ্বাৰকাত । ৬৯ যতেক পুৰুষ বলিয়া। নাৱে ভৈলা সাগৰৰ পাৰ। থে চড়ি গৈল প্রভাসক। অর্চিলন্ত দেৱ-ব্রাহ্মণক ॥ ৭০, কৃষ্ণ-কথা শুনা সৰ্ব্বজনে। উদ্ধাৰিবে কৃষ্ণৰ কীৰ্ত্তনে। মােক্ষ পাইবা গৃহবাসে থাকি । জানি হৰি হৰি বােলা ডাকি । ৭১ লঞ্চ কীর্তন ঘােষা। মন শ্ৰীৰাম কৃষ্ণ হৰি বুলিয়ে যতনে। ধৰিয়াে একান্ত চিত্তে কৃষ্ণৰ চৰণে। ৭ ভৈল কাল-গ্রস্ত সৰে যত যদু-জাক। গণ্ডগোেল কৰি পিলে বাৰুণী সুক। মাধৰৰ মায়ায়ে কৰিল বুদ্ধি-হত। মদ্য লাগি ভৈল সৱে পৰম উম্মক্ত ৭২ উঠিল পৰম ক্রোধ হৰিল চেতন। অন্যে-অন্যে কৰে সৰে অনেক তর্জন।